بیتوته بیتوته کوتاهی‌ست جهان در فاصله‌ی گناه و دوزخ... خورشید همچون دشنامی برمی‌آید و روز شرمساری جبران ناپذیری‌ست ...آه پیش از آنکه در اشک غرقه شوم چیزی بگو

X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
بیتوته
بیتوته
شعر و ادب
مرداد 1394
ش ی د س چ پ ج
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
آرشیو

اخبار فرهنگی هنری

شرق

همشهری

آفتاب یزد

ایران

خبرگزاری مهر

ایسنا

ایرنا

خبرگزاری فارس

بی.بی.سی.پرشین

بازتاب

روز آن لاین



موضوع بندی
دوشنبه 20 آذر‌ماه سال 1385
شعر (علی جهانیان)

...

« ... متاسفم باید از اول ... »

   تکرار می شود حروف ...

                     تکثیر می شود کلمات در گوشم.

            چند دقیقه پیش روز را با سیگار در فنجان چای کشتم...

                              و انگار سالهاست که نعش شب را بر دوش می کشم.

        ***

خطوط عابر بی خاصیت را مهمان سردرگمی پاهایم می کنم...

                      اصلا کجای این شهر ...

                                             کجای شب؟

                                                                فرقی نمی کند.

        باید برای نطفه ی نارس عشقمسرگیجه

                                    دنبال نام سنگ گور بگردم...

                می گردم ...

                         می 

                                گر

                                    دم

                                        - سرگیجه های ممتد بی نوسان ـ

                 قبل از آنکه زنگی دلم را تکان دهد؛

                                                             تمام شب را لی لی کردم تا ...

                                   پایم روی خط

                                                    تلفن

                                                          - هوایم عوض می شود

                                                                                  و دود ریه هایم را می بلعد .

            ساعت را نگاه می کنم و خواب عقربه را

                           فکر می کنم...

                             باید دستانم را به ضیافت سلامها می بردم

                                                                 و چشمانم را به جنگ شیرین چشمها

            چشمانم را به زمین می دوزم

                         و دستهایم را در جیبم پنهان می کنم

             ای کاش می دانستی

                              تا مرگ چند بار

                                           حدود ساعت ۹ را خواهم مرد.

               ای کاش می دانستم

                                  کجای من ایستاده ام...

             ***

         تکه هایم را لا به لای شب گم می کنم

                                     فردا اگر از قطار جا ماندم

                                                          در کوچه متولد می شوم.

               ای کاش می دانستم

                                     چند بار زاده خواهم شد؟!

             ای کاش می دانستی

                                          کجای تو ایستاده ام.

 

                                                         ( علی جهانیان    ۲۰/۹/۸۵ )

                                    

 

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 260520


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها

علاقه مند به شعر و ادبیات... و نیروگاه با توجه به رشته ی تحصیلی (مهندسی مکانیک نیروگاه دانشگاه صنعت آب و برق تهران) در زمینه های مختلف نیروگاهی علاقه مند پژوهش و یادگیری هستم. ایمیل: jahanian4272@gmail.com
شناسنامه کامل من...

add home page
تابلو طلا